O An ...Vol.3

 Evet, Windows XP Nisan ayindan itibaren artik güncellenmeyecektir. Karneval'dan bir gün sonra calistigim dükkanin önüne koyulan bu mezar tasini is arkadaslarim da teknik bölümde duvara asti. Cok güldügümüz bir durum.

 Blog arkadasim sevgili Yeliz (Benim Tatli Hikayem) cok güzel pastalar yapiyor. Kisiye özel kurabiyeler vs. Yeliz'in  yaptigi kitap kurtlari cok meshur. Bende her gördügümde hevesleniyordum. O da sagolsun Türkiye'den bana bir kitap kurdu göndermis. Yolda gelirken kuyrugu kopmus kurdumun ama olsun.

 Internetten :) Üstüme alindim.

 Burasi oturdugum kasabanin kilisesi.

 Oturdugum kasaba sarapciliktan en cok parayi kazaniyor. O zaman ortaya böyle güzel görüntüler cikiyor.

 Yine internetten gülerek okudugum bir duvar yazisi. Vay Mico vay.

Yorumsuz.

Hangimizin etrafinda yok ki bunlardan? :)

O An Vol.2

Okudum: Etiler Kogusu

Kitap harika bir polisiye roman gibi okunabilir. Tüm ünlüler sırası ile Narkotik şubeye alınıyor ve sorguya çekiliyor. Zamanında tekevizyondan da hatırladığım kadarı ile kimi sorgulamalara böylece tanıklık etmiş oldum.
Cok yazık. Şu uyuşturucu illeti kaç can aldı. Ben halka mal olmuş bir sanatçıyım diyen insanların kirli dünyaları.

Notlar
- Artik Istanbul'un kapilari ona da ardina kadar acilmisti. Oysa umutla geldigi Istanbul ona "Bizansligini" yapacakti. Sayfa 11 (Yildiz Tilbe)

- Isminin basina gelen "Kusum" kelimesi, bir sarkidan alintiydi. Argo literatürü hayli gelismis olan Türkiye'de, bu kelimenin ne anlama geldigini bilmeyen yoktu. Kaba bir cinsellik cagrisimi olan kelimeyi bir de kadinsi erkek sanatci kullaninca, ortaya pehlivan tefrikalarini aratmayacak espri süreci cikiyordu. Sayfa 116 (Kusum Aydin) 

- Urfa'da magarada dogdu. Ailesi cok fakirdi. Ama kebaptan mi, acidan mi, yoksa sorunlarindan mi bilinmez, onun da sesi yanikti. Ünlü olma hayalleri ile yanip tutusurken okuyamadi. Okuma yazmasi bile yoktu. Yillar sonra cehaleti yüzüne gülümseyerek vuruldugunda, o da gülümseten bir cevap veriyordu: "Urfa'da Oxford vardi da, biz mi gitmedik?" Sayfa 189
Ayrica halka mal olmus bir sanatcinin Istanbul Organize Suclar Subesi Müdürlügü'nden elleri kelepceli olarak cikarilmasinin da mantiginin ne oldugunu merak etmistik. Bu ara Tatlises'in bir beyanatinda, "kelepce delikanlilara takilir" sözü de saskinlik yaratmisti. Bu konuda yorumu siz okuyucularimiza birakmayi tercih ediyoruz. Sayfa 193 (Ibrahim Tatlises)

Okuyun efendim. 

Okudum: Pesimisyon - Ask Yasakli Kelime - Erdi Karadeniz

Hayat, zamanın parçalara bölünmüş hali. Bölünen parçalara eylemlerimizi sığdırmak, bunun için mücadele vermekse yaşamın ta kendisi. İşi çetrefilli bir hale sokmanın anlamı yok, bu kadar basit. Ve zaman kısıtlı. Ve zaman yok. Ve yolun sonu yakın, çok...

Ve dedim ki:
Hayatı orijinal kılmak adına;
Marjinal davranışlara ihtiyaç duyacaksın!
Kim ne derse desin...
***
Sevgili Erdi'yi blogundan tanıyorum. Bu güne kadar bir çok blog yazısını okuduğum halde kitabını okuma fırsatım olmamıştı.
Pesimisyon Erdi'nin yüreğinden kopmuş güzel Şiirler ile dolu. Kitabı elime aldığımda kendi şiirlerimin bulunduğu defter geldi aklıma. Sanki Erdi'nin gizlice yazılmış bir defterini okuyormuş hissi oluştu bende. Çok güzeldi.   
Okuyun efendim.
 

Okudum: Kayıp Gül - Serdar Özkan

Bu sene bir çok tanımadığım fakat elimde bir şekilde kitabı bulunan yazarları da okuma listeme eklemiş bulunuyorum. Liste dediğime bakmayın. Listem kayıtlı değil, sadece beynimde bulunuyor.

Diana annesinin ölümünden kisa bir zaman önce Mary adinda bir ikizi oldugunu ögrenir ve sok olur. Mary'nin yillardir annesine yazdigi mektuplar vardir.

Annesi öldükten sonra bu mektuplar ona büyük bir sirri cözmek üzere yardimci olur.

Gülleri duydugunu ve onlar ile konustugunu yazan Mary'nin adli dengesinin yerinde olmadigini ve biraz da olsa deli oldugunu düsünen Diana, ikiz kardesi gibi Güllerin dilini anlamak icin Istanbul'a yolculuga cikar ve orada büyük bir cicek bahcesi icinde yasayan Zeynep hanimin ögrencisi olur.

Kitabin sonunu her ne kadar pek begenmesem de kitabi sevdim.

Serdar Özkan cok akici bir dil kullanmis. Mektuplari okurken baskalarinin sirlarini cözmeye daliyorsunuz. Meraklaniyorsunuz.
Notlar:
(...) Kendini özel hissetmek icin ihtiyacin olan tek sey, kendinsin. Sayfa 25

(...) Baglanabilmek icin, önce bagimsiz olmak gerekir. Oysa insanlar cogu, yeni iliskilere eski baglarla geliyorlardi. Gecmisten tasidiklari ister güvensizlik, ister anlasilamamak, isterse de cevrelerine ördükleri savunma duvarlari olsun, her bag yeni iliskiyi özgürce yasamalarini engelliyordu. Daha önceki iliskilerde haksizliga ugradiklari konusunda belki hakliydilar ama, haksizlik edenin karsi taraf degil de, bir türlü birakamadiklari "gecmisleri" oldugunu göremiyorlardi. Sayfa 72/73

(...) "Sevdigim bir söz var: 'Zaman ileriye dogru akip gittigi sürece, büyülendigimiz 'gelecek' el degmemis 'gecmis'ten baska bir sey degildir." Sayfa 81

(...) Sen hep "Sevgi, sevgi degildir, seven karsilik beklerse" derdin ya... Sayfa 170

(...) "Düsler gerceklesecek olanin mayasidir." Sayfa 201 
 

Okuyun efendim.

Okudum: Ustam Ve Ben - Elif Şafak

Çok merak ettiğim için sevgili arkadaşım Seda (eskiden çok güzel blog yazardı, uzun zamandır yazmıyor) bana ta Türkiye'den bu kitabı satın alıp hediye olarak gönderdi. Buradan tekrar teşekkür ediyorum Seda'ya ve kısaca kitabın bir özetini geçeyim.
***

KİTAP DETAYI

ISBN : 9786050918038

Sayfa : 480 sayfa

Orjinal Dili : Türkçe

Basım Yeri : İstanbul

Basım Tarihi : 2013

Öğrenme aşkıyla geçti ömrümüz, aşkı öğrenemesek de…

Tarihimizin en önemli ve çalkantılı dönemlerinden biri olan 16. yüzyılda İstanbul… Hindistan’dan gelen beyaz bir fil ve onun sırlarla dolu bakıcısı: Çota ile Cihan. Filbaz aynı zamanda bir üstadın çırağı. Ustası ise Sinan. Bu toprakların yetiştirdiği en büyük mimar.

Elif Şafak’ın muazzam hayal gücü ve zengin diliyle Osmanlı tarihinin derinliklerine doğru şaşırtıcı bir yolculuğa çıkıyoruz. Karşılıksız bir aşk, iktidar kavgaları, yobazlığın ortasında yeşeren sanat ve beklenmedik bir ihanet…

Bir tarafta bilime ve öğrenmeye inananlar, bir tarafta gelişmeyi durduranlar...

Ustam ve Ben, tarihi kişiliklerin, camilerin, kütüphanelerin, türbelerin, köprülerin resmigeçit yaptığı, rengârenk, canlı, sürprizlerle dolu bir dönem hikâyesi…

Öyle bir hayal dünyası ki içindeki konular ve tartışmalar günümüze dair de çok şey söylüyor. Uzun süre hafızalardan silinmeyecek, çok konuşulacak bir roman.

“İstanbul dediğin unutkanlıklar şehri. Orada her şey suya yazılmış. Ustamın eserleri hariç, onunkiler taşa kazınmış. O taşlardan birine bir sır sakladık. Çok zaman geçti üzerinden, nice alametler birikti ama hâlâ orada olmalı, bıraktığımız noktada. Bilmem bulan çıkar mı? Bulsa bile anlar mı? Ustamdan geriye kalan yüzlerce eserden ve binlerce, binlerce taştan bir tanesi var ki, altında gizli Arzın Merkezi.”

***
Kitapta detayda da bahsedildiği gibi Hindistan'dan gelen Cihan ve fili Cota'nin hikayesini okuyorsunuz. Cota bir şekilde Sultan Süleyman'a hediye ediliyor ve filbaz Cihan'in sarayda hayatı anlatılıyor. Mihrimah ile tanışan Cihan ona aşık oluyor. Mihrimah da fili ziyaret bahanesi ile bol bol Cihan'i ziyaret ediyor aslında. Kitapların sonunda her ne kadar Mihrimah'in Cihan'a bir aşk beslemedigi belirtilse de bu aşkı bariz ortada.
Cihan'in başına bin bir çeşit bela ve iyilik geliyor aslında ve tüm bu kötülüklerin ve iyiliklerin başına her daim merakından geldiği anlatılıyor.
Bir meraktan dolayı Sermimar Sinan'in yanına kalfa olarak başlayan Cihan bir çok mimari projeye el atıyor.
Cihan'in ömrü Hindistan'da Taç Mahal'in kubbelerini yaparak sonlaniyor - sonlaniyor diyemeyiz çünkü Cihan tıpkı Hesna Hatun gibi yüzü aşkın yıl yaşıyor ve bu yaşamın bir beddua ile ilgisi olduğunu düşünüyor.

Kısa bir şekilde anlatmaya kalkarsam şöyle diyebilirim 'Ne çektin Cihan be, ne çektin oğlum.'
Kitabı okurken bir de su cümleyi çok kurdum 'var Hürrem sen ne kadinmissin be.'
***
Not aldiklarim:
"Muhalefet ettiğim için. Affetmedi zaar. Etrafını her dediklerine 'evet' diyen dalkavuklarla dolduranlar, fikrini dürüstçe söyleyen adamı hain zanneder."
(S.145)

Cihan'in cevap vermediğini görünce usulca ekledi. "Geldiğin günü hatırlıyorum da. Saf, temiz bir oglandin. Artık o eski masumiyetin kalmadı. Farkında mısın, bizden biri oldun. Sen de ezilmemek için ezenlerdensin."
(S.307)

Tac Mahal... Taşın aksi suya yansır burada. Yaradan'in yansıması insana. Aşk, kalp ağrısında bulur aksini. Hakikat ise hikayelerde. Hepimiz aynı görünmez gök kubbenin altında yaşıyor, didiniyoruz. Zengin ve fakir, Müslüman ve vaftizli, kadın ve erkek, efendi ve köle, sultan ve filbaz, usta ve çırak... Bütün ayrimlarin ortadan kalktığı bir hal var, tekmis sesler kubbede toplanıp som bir sessizliğe dönüstügünde. Belki de kâinatın merkezi yerin altında değil, üstünde: Kubbede.
(S.469)
Okuyun efendim!

Hello Carsamba

Merhaba ben geldim. Yasadigim bagirsak ve migde enfeksiyonundan sonra geldim ve Mustafa'nin bana pasladigi mimi yapayim dedim, fakat onun blogunu acinca baktim ki yazi kaybolmus. Ne yapalim saglik olsun.
Gecen carsamba sabah kalktigimda kendimi halsiz hissettigim halde i$e gittim ve calistim. Sonrasinda aksam eve dönünce hem titremeye basladim, hem biraz ateslendim.
Persembe sabahi ilk isim doktora gitmek oldu. Grip ile baslayan hastalik cuma günü kendini bagirsak ve mide enfeksiyonuna birakti.
Cok kötü bir hastalik cidden. Pazartesi gününe kadar cektim. Allah düsmanima bile vermesin.
***
Kitap agaci grubumuza bir bayan daha katildi. Sevgili Seda. Kendisi okumak icin Mainz Üniversitesine gelmis ve burada ögrenci evinde kaliyor. En kisa zamanda bulusacagiz kendisi ile.
Bana özendi ve bir blog acti. Muhakkak ugramalisiniz. Yeni yeni basliyor ama bence cok güzel bir blog olacak onunkisi. Link icin tik.
***
Su an elimde Elif Safagin Ustam ve Ben kitabi bulunuyor. Severek okuyorum Elif Safak kitaplarini ama nedense bu kitap heyecanli oldugu halde uzun soluklu geldi bana. Su an son elli sayfa ve bittigi zaman yazisini da yazarim.
***
Annecigim bu gün ufak bir ameliyat gecirdi. Kendi hastaligimi anlatmistim size. Bacaklarimda olan bir sorun. Ben damar ve kalp cerrahisine gittigimde onu da yanimda götürmüstüm ve kontrol edildiginde variz oldugu tespit edilmisti. Varizden ameliyat oldu bu gün. Ben ondan heyecanliydim.
Ufak ameliyat olsa bile, narkoz narkoz ya :/
***
Benden simdilik kisa kisa bu kadar. Sevgiler.

Blogcanlar bulusmus

Sevdigim blogcanlarin bulusmasini okudum bir kac blogtan. Yorumlara da 'ben geldigimde blogger bulusmasi yapmazsaniz, blogunuzu cökertirim' diye tehdidimi savurduktan sonra kendi bloguma da bir ugrayayim bari dedim.
Cuma günü yatay gecis yaptigim Frankfurt üniversitesinde ilk sinavim vardi. Bu dönem icinde tek sinavimdi.
Sinava girdim ciktim. Sabah 3 saat önce yola ciktigim halde sanki bu aralar benim cinlerimi tepeme cikarmak icin sözlesmis olan Alman demir yollarinin icinde bulundugum treni Mainz-Marienborn sehrine geldiginde bozuldu.
Yarim saat oturdum trenin icinde. Sinirlerim alt üst oldu. Neyse yarim saat sonra yola devam ettik ve ben ders kagitlarimi cikarip biraz daha ders calistim.
Sinav 90 dakikaydi. Halbuki ben 120 dakika olacagini zannediyordum.
Yazdik ciktik efendim. Önemli olan katilmakti - diye igrenc bir espri patlattiktan sonra sonuclari beklemeye koyuldum.

Yarindan itibaren ise basliyorum yeniden. Subatin son iki haftasini evde gecirdim ders calismak icin. Haftanin iki günü ise gidecegim. Iki günü de ufak bir rahatsizligimdan dolayi masaja gidiyorum.
Lenf bezlerim pek iyi calismadigindan ödem olusmus ayak bileklerimde. Bütün gün dükkanda calisirken ayakta durdugum icin zorlaniyorum.
Simdi özel bir masaj yapiyorlar, lenf bezlerinin calismasi ve ödemin idrar yollari ile akmasi icin. Ay yazarken bir hos oldum.
Dünkü masajdan sonra kac kere lavaboya gittim anlatamam.

Kitap okuyorum yine bol bol. Okudukca olgunlasir insan diyecegim ama bunlarin hepsi cok sacma cümleler. Insanin icinden gelmeli kitap okumak. Hayatinda hic kitap okumayan o kadar gelismis insanlar var .. Ne yani,  kitap okumuyorlar diye borumu bunlar arkadasim?
Bu arada bana önerebileceginiz yeni cikan Türk yazarlarin kitaplari var mi? Bu kiz cuma günü Türk Kitapevine gidecekte ...