30. Juni 2012

Samimi bulmuyorum

Teknolojinin bu kadar çok ilerlediği bir zamanda, herşeyin bir tıkla elimizin altında olduğu bir devirde bir bilgisayar mühendisi olarak ve tüm bu olanakları programlayan, Facebooku, Twitteri, chat ortamlarını icat edenlerden biri olarak yinede şunu belirtmek istiyorum ki, geleneklerimize sahip çıkalım.

Bayramlarda Email yerine oturup bir kartpostal yazalım mesela.
Telefonlaşıp duruyoruz artık. Türkiyeyi aramak bile bedava. Ama çok özel ve güzel günlerde bir mektup yazalım, kenarını süsleyelim küçük çocuklar gibi.

Asıl neyi anlatacaktım, nereden nereye geldim.
Ben Facebooktan düğünlere, sünnetlere, mevlütlere etkinlik oluşturup davet edenleri samimi bulmuyorum arkadaş. Nerede kaldı benim davetiyem. Ben evde olmayabilirim ama sen ilk önce bir adresimi sor, beni evde bulamazsanda ya posta kutusuna at yada çok uzak kalıyorsa da postala gelsin değil mi?
Yani hiç kusura bakmayın ama Facebooktan aldığım davetlere katılmıyorum, düğünlere gitmiyorum arkadaş!

24. Juni 2012

Şifreler

Hayatınızda tüm şifrelerinizi güvenebileceğiniz biri olması gerekiyor aslında.
Ne olur olmaz başınıza birşey geldiğinde biri tüm şifrelerinizi bilmeli.

Eğer o insanı bulduysanız, kendinizi şanslı hissedin.


Gösteririm ben ona

Yirmiliklerimin çekildiğini, sancılı günler geçirdiğimi ama atlattığım için sevindiğimi daha önce yazmıştım.
Bundan yaklaşık iki hafta önce dikişlerim alınmıştı ve ben tamamen kurtulduğumu sanmıştım ama yanılmışım.

Yaralar geçtikten ve şişkinlik indikten sonra dün birde ne fark edeyim, doktor resmen dikişlerimin bir tanesini almayı unutmuş. Hay bin sabır. Dellendim ben tabiki.

Yarın iş görüşmem var ama salı günü muayehaneye gittiğimde gösteririm ben ona!

5. Juni 2012

Günce

Dün yirmiliklerim çekildikten sonra tüm günü evde antibiyotik ve ağrı kesicimlerimle birlikte geçirdim.
Ameliyat pekde kolay geçmedi. Alınan dişlerimin etrafında kist olduğundan 3 iğne yediğim halde yinede tüm acıyı hissettim.
Bu sabah kalktığımda sol tarafimın ne kadar şiş olduğunu anlatamam. Kendimi o şekilde aynada görünce ağlamaya başladım.
İnsanın ne kadar morali bozuluyor. Sonra doktordan kötü hastalığa yakalandıklarını öğrenen insanlar geldi aklıma. Allahıma şükrettim sağlikliyim mutluyum diye. Elimde olanlara şükrettim ve elimde olmayanların da bir sebebten dolayı benim olmadığını biliyorum.
Allah herkesi büyük hastalıklardan korusun